میام گاھی اینجا اینجا برام حس یه خونه قدیمی رو دارہ که سالھاست کسی توش زندگی نکردہ،ھست فقط برای مرور خاطرات،خونه ای که رو مبل ھاش پارچه سفید کشیدن و پنجرہ ھاش تار و خاک گرفته ان. وقتی درش رو باز میکنی کسی نمیاد به استقبالت،وقتی میگی سلام کسی نمیگه علیک و فقط خودتی و تمام خاطرہ ھات که از جلو چشمت میگ...